“Loslaten” wordt vaak verkeerd begrepen.
Het betekent niet: niet meer voelen of het negeren.
Neurologisch gezien betekent loslaten dit:
Je zenuwstelsel laten voelen dat het veilig is, ook als de pijn er nog is.
Stoppen met vechten, controleren, observeren of analyseren van de pijn — juist dát systeem verhoogt de dreiging in je lichaam.
En: je aandacht weer richten op leven, in plaats van alleen op helen.
Pas dan kan echte heling plaatsvinden.
Lorimer Moseley zegt het zo:
“When the brain is less worried about the body, it stops needing to create pain to protect it.”
Met andere woorden: jouw focus op genezen vertelt je brein eigenlijk dat er nog gevaar is.
Hoe meer je probeert te repareren, hoe meer je onbewust zegt:
“Er is nog iets mis, let op, focus!” → en de pijn blijft.
Onderzoek laat dit zien:
• Meer dan 60% van chronische pijnpatiënten (rug, hoofd, bekken) werd volledig pijnvrij na behandelingen die zich richtten op inzicht, loslaten en hervatten van leven.
• 76% van patiënten met jarenlange rugpijn herstelde langdurig zonder fysieke ingrepen, puur door emotioneel inzicht en het stoppen met controle.
Loslaten betekent dus niet opgeven
Het betekent: je gezondheid niet langer gebruiken als voorwaarde om te leven.
Niet: gezondheid negeren.
Wel: leven naast de pijn, zonder dat het je focus bepaalt.
Op dit moment zegt jouw systeem misschien:
• “Ik leef pas als de pijn weg is.”
• “Pijn oplossen is mijn missie.”
• “Pas dan mag ik ontspannen.”
En je brein reageert daar neurologisch op:
• “Zolang hij focust op pijn… moet ik beschermen. Dus ik blijf pijn geven.”
Concreet: wat betekent loslaten voor jou?
• Niet: jezelf negeren of opgeven.
• Wel: je aandacht terughalen naar het leven in plaats van repareren.
• Wel: je waarden misschien opnieuw bekijken en herschikken: wat is écht belangrijk?
• Wel: kleine stappen durven zetten, zelfs als de pijn er nog is.
Loslaten is dus niet passief.
Het is radicaal eerlijk, neurologisch logisch, en tegelijkertijd bevrijdend.
Bron: Fysiotherapie4all – http://Fysio